در روزهايي كه آسمان فوتبال ايران روزهاي ابري را سپري مي كند آسمان فوتبال و فوتسال آستارا نيز چندان آفتابي نيست.
شايد از دوران طلايي فوتبال و فوتباليست هاي آستارايي بيش از سه دهه گذشته باشد ، فوتباليست هايي كه جام تخت جمشيد را تجربه كردند. فوتسال آستارا هم تافته ي جدا بافته از فوتبال در اين سالها نبوده، سالهاست كه چهره مطرحي نه در زمينه فوتبال و نه در زمينه فوتسال از آستارا به جامعه ورزش معرفي نشده است. همين بهانه خوبي بود تا سراغ يكي از فوتساليست هاي كار كشته و آماده امروز برويم.
- آقاي يحيايي سلام عليكم از وبلاگ دوباره خدمتتون رسيديم
- با سلام بله از خوانندگان پرو پا قرص وبلاگ هستم !
- مي شه خودتون رو بيشتر براي خوانندگان ما معرفي بفرمايين؟
- من 2 آذر سال 1360 در آستارا متولد شدم و بچه كوچه حسينيه بشمار مي آيم .هر چند، چند سالي است كه ديگردر آنجا زندگي نمي كنم.
- آقاي يحيايي ممكنه بگيد كه فوتبال رو از كي و كجا بصورت جدي پي گرفتيد و آيا فوتبال تنها مقوله ايي بوده كه در زندگي بدان پرداخته ايد؟
- من فارغ التحصيل رشته مهندسي صنايع 'توليد صنعتي' در دانشگاه علوم فنون بابل هستم.و راجع به قسمت اول سوال بايد بگم كه از 12 سالگي فوتسال رو بصورت جدي شروع كردم و در 14 سالگي براي اولين بار در مسابقات جام رمضان آستارا با تيم پيشتازان شركت كردم.
- بهترين خاطره اي كه از دوران ورزشي خودتون تا به حال به ياد داريد كدام است؟
- در 17 سالگي با تيم رويايي و فراموش نشدني تمام دوره هاي برگزار شده ي جام رمضان، <تيم خروش رعد> كه تيم بسيار جوان ،هماهنگ و پر انگيزه ايي بود قهرمان بلا منازع جام رمضان شديم، كه با گذشت بيش از 11 سال از آن دوران ،هنوز هم در ذهن و خاطره ي تمام فونبال دوستان آستارا باقي مانده است .در آن بازي من كم سن و سال ترين بازيكني بودم كه در جنجالي ترين فينال تاريخ جام رمضان از ديد من، تك گل تيمم را زدم وآن سال با8 برد پياپي ودر حضور تيم هاي پر ستاره و مدعي چون پاييز 70، شهاب سهند ،دريا و... قهرمان شديم.
- و بدترين خاطره ورزشي ؟
- سال بعد قهرماني،با همان تيم باز تا نيمه نهايي بالا آمديم اما من بعلت انتخاب واحد دانشگاه مجبور شدم به بابل بروم،ودر غياب من تيم پر اميدمان بازي نيمه نهايي را 2-1 باخت و سوم شديم.
- اقاي يحيايي ما بازي هاي شما را بيشتر با تيم فوتسال رضا در ذهن ها داريم قدري راجع به اين تيم و علت جدايي تان از آن براي مان بگوييد؟
- از سال 80 به همراه بازيكنان بزرگ فوتسال آستارا همچون:مجتبي عرباني نژاد ،كيوان حاجيان، ابراهيم شعباني و... تيم فوتسال رضا را تشكيل داديم و تا سال 86 هر سال با اين تيم در جام رمضان به مقام دست يافتيم كه 4 بار آن قهرماني بود. بعد از سال 86 بدليل مسائل حاشيه ايي تيم و همچنين رفتن به خدمت سربازي نزديك به 3 سال فوتسال را كنار گذاشتم.
- ولي با اين آمادگي كه ما از شما سراغ داريم به نظر نمي رسد اين مدت از فوتسال قهرماني دور بوده باشيد؟
- اين نظر لطف شماست ولي من 3 ماهي مي شود كه تمرينات را بصورت جدي دنبال مي كنم و به رقم اضافه وزن و دوري از شرايط آرماني، با تلاش فراوان سعي دارم خودم را هر روز به شرايط آرماني و ايده آل گذشته برسانم.
- الگوي ورزشي شما و سقف آرزوي فوتباليتان كجا مي تواند باشد؟
- همانطور كه در مطلب قبلي يعني ترانسفر آمده بود بارسلون!! البته شوخي كردم ولي از شوخي گذشته الگوي فوتسال براي من با احترام به تمامي بازيكنان ملي وباشگاهي مطرح كشور، كيوان حاجيان مي باشد كه هميشه از بازي هايش و بازي در كنار او لذت برده ام
و الگوي فوتبالي من در دنيا :زين الدين زيدان بازيكن خوش فكر و بازيگردان منحصر به فرد فوتبال جهان
- نظرتان راجع به حال و روز امروز فوتبال آستارا چگونه است ؟
- كلاس فوتسال يك دهه گذشته آستارا بدون ترديد بسيار بالاتر از فوتسال امروز است. بازيكنان ِ مطرح، با غيرت در زمين حاضر مي شدند و با تعصب ،همه ي تلاش خود را در زمين براي نتيجه گيري تيم ارائه مي دادند. ولي در فوتسال امروز آستارا،بازيكني كه اصول اوليه فوتسال را بخوبي فرا نگرفته در زمين با مسئوليت بازي نمي كند و كار تيمي را در درجه ي بعدي قرار مي دهند. به همين دليل است كه ستاره هاي 10 سال پيش آستارا همچون عسگر اجرايي ، مجتبي عرباني نژاد و كيوان حاجيان كه همگي بالاي 32 سال سن دارند ،همچنان بهترين بازيكنان آستارا محسوب مي شوند و طي 10 سال گذشته بازيكن جديدي به فوتسال آستارا اضافه نشده و اين براي فوتسال آستارا فا جعه است كه طي 10 – 15 سال گذشته ،هيچ پديده ايي همپاي ستارگان بزرگ دهه هاي گذشته مطرح نشده است.
- اكنون در چه تيمي مشغول به بازي هستيد ؟
- هم اكنون در تيم حاجي و بقيه هستم و دركنار بازيكنان دوره ي دانشگاه توپ مي زنم و از شرايط بسيار راضي ام.
- و سخن آخر...؟
- هميشه بهترين بودن در هر كاري تنهاملاك براي موفقيت به نظر من نيست.درست است كه من خود را بهترين در عرصه ورزش و علم نمي دانم ولي از نظر منطق ، جايگاهي بهتر از اين وضعيت مي بايست براي من ايجاد مي شد. بنابراين آرزوي من اينست كه هر كس لياقت آن چيزي را كه دارد به آن برسد.
شايد از دوران طلايي فوتبال و فوتباليست هاي آستارايي بيش از سه دهه گذشته باشد ، فوتباليست هايي كه جام تخت جمشيد را تجربه كردند. فوتسال آستارا هم تافته ي جدا بافته از فوتبال در اين سالها نبوده، سالهاست كه چهره مطرحي نه در زمينه فوتبال و نه در زمينه فوتسال از آستارا به جامعه ورزش معرفي نشده است. همين بهانه خوبي بود تا سراغ يكي از فوتساليست هاي كار كشته و آماده امروز برويم.
- آقاي يحيايي سلام عليكم از وبلاگ دوباره خدمتتون رسيديم
- با سلام بله از خوانندگان پرو پا قرص وبلاگ هستم !
- مي شه خودتون رو بيشتر براي خوانندگان ما معرفي بفرمايين؟
- من 2 آذر سال 1360 در آستارا متولد شدم و بچه كوچه حسينيه بشمار مي آيم .هر چند، چند سالي است كه ديگردر آنجا زندگي نمي كنم.
- آقاي يحيايي ممكنه بگيد كه فوتبال رو از كي و كجا بصورت جدي پي گرفتيد و آيا فوتبال تنها مقوله ايي بوده كه در زندگي بدان پرداخته ايد؟
- من فارغ التحصيل رشته مهندسي صنايع 'توليد صنعتي' در دانشگاه علوم فنون بابل هستم.و راجع به قسمت اول سوال بايد بگم كه از 12 سالگي فوتسال رو بصورت جدي شروع كردم و در 14 سالگي براي اولين بار در مسابقات جام رمضان آستارا با تيم پيشتازان شركت كردم.
- بهترين خاطره اي كه از دوران ورزشي خودتون تا به حال به ياد داريد كدام است؟
- در 17 سالگي با تيم رويايي و فراموش نشدني تمام دوره هاي برگزار شده ي جام رمضان، <تيم خروش رعد> كه تيم بسيار جوان ،هماهنگ و پر انگيزه ايي بود قهرمان بلا منازع جام رمضان شديم، كه با گذشت بيش از 11 سال از آن دوران ،هنوز هم در ذهن و خاطره ي تمام فونبال دوستان آستارا باقي مانده است .در آن بازي من كم سن و سال ترين بازيكني بودم كه در جنجالي ترين فينال تاريخ جام رمضان از ديد من، تك گل تيمم را زدم وآن سال با8 برد پياپي ودر حضور تيم هاي پر ستاره و مدعي چون پاييز 70، شهاب سهند ،دريا و... قهرمان شديم.
- و بدترين خاطره ورزشي ؟
- سال بعد قهرماني،با همان تيم باز تا نيمه نهايي بالا آمديم اما من بعلت انتخاب واحد دانشگاه مجبور شدم به بابل بروم،ودر غياب من تيم پر اميدمان بازي نيمه نهايي را 2-1 باخت و سوم شديم.
- اقاي يحيايي ما بازي هاي شما را بيشتر با تيم فوتسال رضا در ذهن ها داريم قدري راجع به اين تيم و علت جدايي تان از آن براي مان بگوييد؟
- از سال 80 به همراه بازيكنان بزرگ فوتسال آستارا همچون:مجتبي عرباني نژاد ،كيوان حاجيان، ابراهيم شعباني و... تيم فوتسال رضا را تشكيل داديم و تا سال 86 هر سال با اين تيم در جام رمضان به مقام دست يافتيم كه 4 بار آن قهرماني بود. بعد از سال 86 بدليل مسائل حاشيه ايي تيم و همچنين رفتن به خدمت سربازي نزديك به 3 سال فوتسال را كنار گذاشتم.
- ولي با اين آمادگي كه ما از شما سراغ داريم به نظر نمي رسد اين مدت از فوتسال قهرماني دور بوده باشيد؟
- اين نظر لطف شماست ولي من 3 ماهي مي شود كه تمرينات را بصورت جدي دنبال مي كنم و به رقم اضافه وزن و دوري از شرايط آرماني، با تلاش فراوان سعي دارم خودم را هر روز به شرايط آرماني و ايده آل گذشته برسانم.
- الگوي ورزشي شما و سقف آرزوي فوتباليتان كجا مي تواند باشد؟
- همانطور كه در مطلب قبلي يعني ترانسفر آمده بود بارسلون!! البته شوخي كردم ولي از شوخي گذشته الگوي فوتسال براي من با احترام به تمامي بازيكنان ملي وباشگاهي مطرح كشور، كيوان حاجيان مي باشد كه هميشه از بازي هايش و بازي در كنار او لذت برده ام
و الگوي فوتبالي من در دنيا :زين الدين زيدان بازيكن خوش فكر و بازيگردان منحصر به فرد فوتبال جهان
- نظرتان راجع به حال و روز امروز فوتبال آستارا چگونه است ؟
- كلاس فوتسال يك دهه گذشته آستارا بدون ترديد بسيار بالاتر از فوتسال امروز است. بازيكنان ِ مطرح، با غيرت در زمين حاضر مي شدند و با تعصب ،همه ي تلاش خود را در زمين براي نتيجه گيري تيم ارائه مي دادند. ولي در فوتسال امروز آستارا،بازيكني كه اصول اوليه فوتسال را بخوبي فرا نگرفته در زمين با مسئوليت بازي نمي كند و كار تيمي را در درجه ي بعدي قرار مي دهند. به همين دليل است كه ستاره هاي 10 سال پيش آستارا همچون عسگر اجرايي ، مجتبي عرباني نژاد و كيوان حاجيان كه همگي بالاي 32 سال سن دارند ،همچنان بهترين بازيكنان آستارا محسوب مي شوند و طي 10 سال گذشته بازيكن جديدي به فوتسال آستارا اضافه نشده و اين براي فوتسال آستارا فا جعه است كه طي 10 – 15 سال گذشته ،هيچ پديده ايي همپاي ستارگان بزرگ دهه هاي گذشته مطرح نشده است.
- اكنون در چه تيمي مشغول به بازي هستيد ؟
- هم اكنون در تيم حاجي و بقيه هستم و دركنار بازيكنان دوره ي دانشگاه توپ مي زنم و از شرايط بسيار راضي ام.
- و سخن آخر...؟
- هميشه بهترين بودن در هر كاري تنهاملاك براي موفقيت به نظر من نيست.درست است كه من خود را بهترين در عرصه ورزش و علم نمي دانم ولي از نظر منطق ، جايگاهي بهتر از اين وضعيت مي بايست براي من ايجاد مي شد. بنابراين آرزوي من اينست كه هر كس لياقت آن چيزي را كه دارد به آن برسد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر